Müşteriden gelen karbon ayak izi talebinde ilk iş, neyin istendiğini netleştirmek: kurumsal ayak izi mi (firmanın toplam emisyonu), yoksa belirli bir ürünün ayak izi mi? Yöntem ve veri ihtiyacı buna göre değişir.
Kurumsal hesaplamada yaygın kullanılan çerçeve GHG Protocol Kurumsal Standardı. Bu çerçevede emisyonlar üç kapsamda ele alınıyor: kapsam 1, firmanın kendi kaynaklarından doğrudan emisyonlar (kazan, fırın, araç yakıtı gibi); kapsam 2, satın alınan elektrik, buhar, ısı ve soğutmadan kaynaklanan emisyonlar; kapsam 3 ise tedarikten ürünün kullanımına kadar tüm değer zincirindeki diğer dolaylı emisyonlar. Kapsam 2 ve kapsam 3 için ayrı rehber ve standartlar bulunuyor.
Uygulamada önerilen başlangıç sırası:
- Raporlama yılını ve kurumsal sınırları (hangi tesisler, hangi faaliyetler) belirleyin.
- Kapsam 1 ve 2 için yakıt faturaları, doğal gaz ve elektrik tüketim kayıtları gibi elde zaten bulunan verileri toplayın.
- Kapsam 3'te önce en büyük kalemlere (genellikle satın alınan hammadde ve lojistik) odaklanın.
- Kullandığınız emisyon faktörlerini ve varsayımları kaynağıyla birlikte kayıt altına alın; müşteri ya da doğrulayıcı bunları soracaktır.
- Müşteri doğrulanmış veri istiyorsa, bağımsız doğrulama için baştan izlenebilir bir veri seti hazırlayın.
Türkiye'de 7552 sayılı İklim Kanunu ile emisyon ticaret sistemi ve sera gazı emisyonlarının izlenmesi, raporlanması ve doğrulanması süreci yasal zemine kavuştu. Hangi tesislerin kapsama gireceği yönetmeliklerle belirleniyor; güncel şartlar için İklim Değişikliği Başkanlığının duyurularını kontrol edin.
İlk hesaplamanızda en zor toplanan veri hangisi oldu?
Kaynaklar (erişim 29.10.2026):
Genel bilgi niteliğindedir; mevzuat ve destek şartları değişebilir, güncel hâli için kaynaklardaki resmî duyurulara bakın. Kendi durumunuz için bir danışmana danışın.